Het voelt kloten

Het voelt kloten

Het voelt kloten
om zo te zijn
Zo klein bij jezelf
zo groot in het leven
Dacht je dat?
Je geloofde het even

Je honger wordt niet gestild
Totdat jij je op een dag vertild
Opdat je rug breekt
je schreeuwend om genade smeekt

Je niet wordt verlost uit je lijden
De wereld je elke dag zal vermijden
En alleen jouw dood haar zal verblijden

De koning van deze gedachte is dood
Des te langer leeft het volk
De minachting was haar enige tolk