Het spijt mij dat ik zo was.
Mijn leven was niet zo groen als gras,
het werd geel
ik verzuurde het geheel
Even was bij mij de gedachte
dat ik was wat jij verwachte
Ik was het donkere dat huilde in de nacht
Ik was het duistere dat werd minacht.
Ik was het slechte nieuws, de volgende ochtend in de krant
Ik had toen mijzelf niet in de hand
Er was geen contact
tussen hoofd en leden
Hoe verklaar ik mijn trouw aan jou
dat het meer is dan een jonge dag in de dauw
dat het hoger is dan elk uit het verleden.