Draaikolk van emotie, 27-08-2006

Ik sta onder het epicentrum en het breekpunt
het hagelt en regent op me
zijn het niet mijn eigen tranen die ik op mijn gezicht voel slaan
zijn het mijn tekortkomingen die de storm oproept

Ik wil graag dat jij mijn stormkering bent
mijn rots in de branding
ik heb je nodig

Ben jij er voor mij
sla je mij niet af
ik sta tot mijn oren onder water
alleen verdrink ik in mijn ellende